במאמר שליווה את תערוכתו של אלי גור אריה במוזיאון הרצליה לאמנות עכשווית בשנת 2004 כתב דורון רבינא, כי "בתערוכה יישומים אזרחיים נברא 'סלון טכנולוגי', המציג יישומים אזרחיים של טכנולוגיות צבאיות. עולם מנוון וחרב נעשה קרקע פורייה לתחייה של אבולוציה חדשה, השוקדת על תיקון". העבודה המוצגת בגן, שנוצרה במיוחד עבור הפרויקט הנוכחי, ממשיכה את אותו קו פעולה ועושה שימוש בטכנולוגיות ובאובייקטים קיימים, תוך הסטת המשמעות הנגזרת מהם הן על ידי מעשה הפיסול והן על ידי הקניית הכותרת לעבודה. באופן זה, הרחפן המוכר לנו מפעילות פנאי מצד אחד, ומפעילות צבאית, משטרתית או אקולוגית מצד אחר, נוכח בעבודה לא כרדי־מייד, המקבל משמעות שונה מעצם ההתקה מהקשר אחד לאחר, אלא כאמצעי ספק־ריאליסטי ספק־הומוריסטי לתמיכה בפעולה, האמורה להתקיים בטבע באופן בלתי אמצעי.

في مقال مصاحب لمعرض إيلي جور أرييه في متحف هرتسليا للفن المعاصر في عام 2004، كتب دورون رابينا، "في معرض" التطبيقات المدنية "، تم إنشاء "صالون تكنولوجي"، يعرض التطبيقات المدنية للتكنولوجيا العسكرية. أصبح العالم المنحل والمتحارب أر ًضا خصبة لتطور جديد. للتصحيح. يستمر العمل المعروض في الحديقة، والذي تم إنشاؤه خصي ًصا لهذا المشروع، في نفس مسار العمل ويستخدم التقنيات والأشياء الموجودة، ويغير المعنى المشتق منها بفعل النحت ومن خلال إعطاء العنوان للعمل. وبهذه الطريقة، فإن الطائرة الشراعية المعروفة لنا من الأنشطة الترفيهية من ناحية، ومن الأنشطة العسكرية أو البوليسية أو البيئية من ناحية أخرى، موجودة في العملليسعلىالفور،والتيتأخذمعنىمختلًفاعنالانفصال من سياق إلى آخر، ولكن كوسيلة، واقعية الشك، مرحة، لدعم العمل والتي تتواجد في الطبيعة بشكل غير مباشر.

In an essay accompanying the exhibition of Eli Gur Arie at the Herzliya Museum of Contemporary Art in 2004, curator Doron Rabina wrote that “In the exhibition Civilian Applications a ‘technological salon’ is created, presenting civil implementations of military technologies. A desolate and degenerated world becomes fertile ground for the revival of a new evolution that works diligently on repair.” The work presented in the garden, which was created especially for the project, continues this line of action. It utilizes existing technologies and objects while deviating from their inherent meaning by the act of sculpture itself and through the title given the work. Thus, the drone that we are familiar with as an object used for leisure, military or ecological purposes is present in this work not as a readymade object but rather as a realistic or humoristic means to support an action that should exist in nature without interference.

אלי גור אריה

Wild B, רחפן האבקה טקטי, מתוך יישומים אזרחיים, 2020 | טכניקה מעורבת

08