חלקה הראשון של העבודה, מקשיבים — הומאז' לקרן רוזנבאום, פאולין אוליברוס ואימא אדמה, מוצב בכניסה לשבילי הגן, בתוך השיחים שמימין לשביל. רמקול משמיע הקלטה קצרה בעוצמה של דיבור רגוע, לא חזק, החוזרת על עצמה בכמה שפות. בהקלטה מזמינה דוניץ את המבקרים לעצור לדקה של הקשבה עמוקה טרם כניסתם לשביל באמצעות תרגיל קטן, שבמהלכו עוצמים עיניים ומקשיבים רחוק ככל האפשר, בכל הכיוונים, מעבר לטווח הראייה. חלקה השני של העבודה, פרקים לגן, מוצב באזור הספסל בסמוך למערות. בחלק זה יצרה דוניץ נוף צלילי, החובר לצלילי הגן ולדייר יוו מתקשר עמם. באמצעות עבודה עם הקלטות שטח, סינתזה, רעשים לבנים וקליקים דיגיטליים נוצר נוף סונארי בעל מרקם עדין. היצירה מחולקת לארבעה פרקים: יוייק* גינה; יוייק חיות; מחווה לחרקים; חיות לילה (או:I looooooooove youuuuuu!!).

* יוייק היא השירה העממית של הסאמים, בני העם היושב בלפלנד שבצפון סקנדינביה, והיא נחשבת למסורת המוזיקלית הרציפה העתיקה ביותר באירופה. בדרך כלל, זוהי שירה לירית שנושאה אהבה.


בתמיכת קרן אאוטסט לאמנות עכשווית, בעזרתם הנדיבה של קרן רנה וסוסן ברגינסקי, קנדידה וזאק גרטלר, אמבר וטוני גיבון, רחל ואשלי רוגוף

إن الجزء الأول من العمل، الاستماع؛ تكريم لصندوق روزنباوم، باولين أوليفيروس، وأمنا الأرض، الموضوع عند مدخل مسارات الحديقة، بين الشجيرات على يمين المسار. يقوم مكبر الصوت بتشغيل تسجيل قصير بمستوى صوت الكلام الهادئ وليس بصوت عال، والذي يتكرر بعدة لغات. في التسجيل، تدعو

ٍدونيتس الزائرين للتوقف لمدة دقيقة من الاستماع العميق قبل الدخول إلى الممر من خلال تمرين صغير، حيث يغلقون أعينهم ويستمعونإلىأقصىحدممكن،فيجميعالاتجاهات،بعيًدا عن الأنظار. تم وضع الجزء الثاني من العمل، فصول الحديقة، في منطقة مقاعد البدلاء بالقرب من الكهوف. في هذا الجزء، أنشأت دونيتسمشهًداصوتًيايتصلبأصواتالحديقةوشاغليها ويتواصل معهم. من خلال العمل مع التسجيلات السطحية والتوليف والضوضاء البيضاء والنقرات الرقمية، أنشأت دونيتس منظًراطبيعًياصوتًيابنسيجدقيق.ينقسمالعملإلىأربعة فصول: يوييك حديقة، يوييك حيوانات؛ يوييك حشرات، يوييك

حيوانات ليلية (أو: أنا أحبككككككككككككككككككككك!!).

* يوييك هي الأغنية الشعبية للسامييم ، شعب يعيش في لابلاند في شمال اسكندنافيا، وتعتبر أقدم تقليد موسيقي مستمر في أوروبا. عادة ما تكون قصيدة غنائية تحمل الحب.

The first part of the work, titled Listening – homage to Keren Rosenbaum, Pauline Oliveros and Mother Earth – is placed at the entrance to the pathways of  the gardens, in the bushes right of the trail. A speaker plays a short recording that sounds calm and is repeated in several languages. In it, Dunietz invites the visitors to pause for a minute of deep listening before they step into the trail. She suggests that they do so via  a short exercise, during which they are required to  close their eyes and listen as far as possible, beyond their gaze. The second part of the work,   Chapters for the Garden, is positioned adjacent to a bench near the caves. In this part Dunietz created a sound landscape, which is joined by the sounds of the Botanical Garden and its inhabitants and communicates with them. By working with recordings made on site, synthesis, white noise and digital clicks, Dunietz created a sonaric view whose texture is gentle. The piece is divided into four chapters: Garden Joik*, Animal Joik, Tribute to the Insects and Night Animals (or: I looooooooove youuuuuu!)

*Joik is a traditional form of song in Sámi music, performed by the Sámi people of Sapmi in Northern Europe. It is considered to be the most ancient consistent musical tradition in all of Europe. Joik is usually lyrical music whose theme is love.


Supported by Outset Contemporary Art Fund, with the generous support of Rene and Susanne Braginsky Foundation, Candida and Zak Gertler, Amber and Tony Gibbon, Rachel and Ashley Rogoff

מאיה דוניץ

פרקים לגן, 2020 | מיצב סאונד

15